Lokalizacja L:Generic.Menu Zarezerwuj
Lokalizacja
Zarezerwuj
L:Generic.Menu
Zarezerwuj
Preview Gallery BOOK A ROOM

Zarezerwuj
pobyt

Preview Gallery RESERVE A TABLE

Zarezerwuj
stolik

Preview Gallery BOOK A SPA TREATMENT

Zarezerwuj
zabieg w SPA

Preview Gallery BOOK A WORKING SPACE

Zarezerwuj
przestrzeń do pracy

Preview Gallery HOMEPAGE ART TEASER

EUROPEJSKI NEWS to sekcja dedykowana najświeższym wiadomościom ze świata sztuki i kultury, a także ciekawostkom historycznym związanym z Hotelem Europejskim i Warszawą. Zapraszamy na wspólną podróż ulicami stolicy.

2

Enrico Marconi: wybitny architekt XIX-wiecznej Warszawy

Architektura Hotelu Europejskiego budzi zachwyt swymi odniesieniami do renesansu włoskiego. Jego projektant, Enrico Marconi, wzorował się na XVI-wiecznych pałacach Rzymu i Wenecji. W styczniu obchodzimy 231 rocznicę urodzin tego włoskiego architekta, który w Warszawie stworzył swe najwybitniejsze dzieła. 

Hotel Europejski w Warszawie, przed 1939

Enrico Marconi urodził się 7 stycznia 1792 w Rzymie. Był synem budowniczego, malarza fresków i kierownika Katedry Ornamentyki na Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Do Polski przyjechał w 1822 na zaproszenie generała Ludwika Michała Paca, który powierzył mu dokończenie swojego pałacu w Dowspudzie. Talent Marconiego przyniósł mu wielkie uznanie i już 5 lat później objął w Warszawie stanowisko naczelnego architekta miasta. Brał udział w większości projektów publicznych, a także szkolił przyszłych architektów, przekazując im swoją bogatą wiedzę i doświadczenie. W latach 1851–1858 był profesorem architektury w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie jako pierwszy wprowadził studia nad architekturą, podnosząc jej status do odrębnej dziedziny sztuki.

Gdy wzniesiono Hotel Europejski, XIX-wieczna prasa pisała: „gmach wzorowy tak pod względem estetycznym, jak również pod względem specjalnego urządzenia wewnątrz niego i śmiałej konstrukcji, w której zastosowane zostały najnowsze odkrycia i ulepszenia”. Spośród wielu innych budowli Marconiego warto wymienić m.in. Gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przy Kredytowej, gdzie obecnie mieści się Muzeum Etnograficzne. Elewacja tej wspaniałej budowli nawiązuje do budynku Nowych Prokuratorii w Wenecji. Architekt jest również autorem kilku neorenesansowych kościołów: Św. Karola Boromeusza przy Chłodnej, Św. Anny w Wilanowie i Wszystkich Świętych na Placu Grzybowskim. Ten ostatni wzorowany był na kościele św. Justyny w Padwie.

Fontanna Marconiego w Ogrodzie Saskim, przed 1939

Chyba nie ma warszawiaka, który by nie znał fontanny w Ogrodzie Saskim. To element pierwszego, nowoczesnego wodociągu w Warszawie, proj. również Marconiego (stąd nazwa Fontanna Marconiego). Do tego systemu należy też wodozbiór górujący na wzniesieniu nieopodal fontanny, nawiązujący do świątyni Westy w Tivoli. Chyba śmiało można powiedzieć, że Marconi stworzył w Warszawie namiastkę swoich rodzimych Włoch. Niestety nie wszystkie jego dzieła znajdują się w równie dobrym stanie. W dużej mierze ocalała ze zniszczeń wojennych elewacja Hotelu Europejskiego jest najlepiej utrzymaną ze wszystkich wspomnianych budowli. Miejmy nadzieję, że wkrótce i pozostałe odzyskają swój dawny blask. 

Photo gallery:

  1. Hotel Europejski w Warszawie, przed 1939
  2. Enrico Marconi, rys. Józef Polkowski, 1863
  3. Fontanna Marconiego w Ogrodzie Saskim, przed 1939
  4. Gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego przy Kredytowej w Warszawie, 1905
  5. Kościół Wszystkich Świętych na Placu Grzybowskim na Warszawie, II połowa XIX wieku

Autor: Łukasz Godlewski, Hotel & Tour Guide, Raffles Europejski Warsaw

210714192814 0970

Koktajl dla artystów

Finał aukcji „Europejski dla Dzieci Ukrainy” okazał się wielkim sukcesem! Dzięki hojności naszych artystów i fundatorów nagród specjalnych udało nam się zebrać 679 722 tysięcy złotych! 24 czerwca 2022 spotkaliśmy się w Pavilionie na dziedzińcu Hotelu Europejskiego, by podziękować wszystkim, którzy zechcieli wziąć udział w tym wyjątkowym przedsięwzięciu.

Szczególnie pragniemy podziękować 44 artystom, którzy zdecydowali się przekazać swoje prace na ten szczytny cel. Ich hojność przerosła nasze najśmielsze oczekiwania:

Anna Barlik, Alicja Bielawska, Karolina Bielawska, Joanna Borkowska, Agnieszka Brzeżańska, Dorota Buczkowska, Józefina Chętko, Tomasz Ciecierski, Rafał Dominik, Ewa Doroszenko, Monika Drożyńska, Jarosław Fliciński, Zuzanna Golińska, Maurycy Gomulicki, Agnieszka Grodzińska, Nicolas Grospierre, Anna Grzelewska, Magdalena Karpińska, Alicja Karska i Aleksandra Went, Anna Konik, Piotr Łakomy, Izabela Łęska, Jan Mioduszewski, Anna Niesterowicz, Paweł Olszczyński, Igor Omulecki, Witek Orski, Alicja Patanowska, Włodzimierz Pawlak, Sławomir Pawszak, Wojciech Plewiński, Joanna Rajkowska, Paweł Susid, Tytus Szabelski, Tomasz Szerszeń, Małgorzata Szymankiewicz, Martyna Ścibior, Leon Tarasewicz, Andrzej Tobis, Małgorzata Turewicz Lafranchi, Wojciech Wieteska, Włodzimierz Jan Zakrzewski oraz Anna Zaradny.

Aukcja została przeprowadzona we współpracy z domem aukcyjnym DESA Unicum, największym domem aukcyjnym w Polsce. Mieliśmy pewność, że aukcja zostanie przeprowadzona na najwyższym poziomie. Finał, który odbył się w Sali Balowej Hotelu Europejskiego poprowadził prezes DESY Unicum, Juliusz Windorbski, którego charyzma zaowocowała świetnym wynikiem finansowym.

Ten sukces nie byłby możliwy bez wkładu jaki wniosła Anda Rottenberg, jedna z kuratorek Kolekcji Sztuki Hotelu Europejskiego. Jej wiedza, doświadczenie i znajomość rynku sztuki okazały się nieocenione.

Środki zebrane podczas wydarzenia zostały przekazane Stowarzyszeniu SOS Wioski Dziecięce na inicjatywę specjalną - SOS DLA DZIECI UKRAINY, której celem jest pomoc porzuconym i osieroconym dzieciom.

Zachęta Na Początku XX W., Archiwum Zachęty

Zachęta Narodowa Galeria Sztuki: warszawska ikona sztuki współczesnej

Zachęta Narodowa Galeria Sztuki jest najstarszą galerią sztuki w Warszawie. Na jej pozycję w świecie sztuki pracowało kilka pokoleń artystów, kuratorów i historyków sztuki. Piękny gmach w stylu włoskiego renesansu wzniesiono staraniami Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, powołanego przez grupę przyjaciół - artystów i miłośników sztuki, którzy w trudnych czasach rozbiorów pragnęli wspierać polską kulturę.

Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych powstało w 1860 r., jednak w początkowym okresie nie miało własnej siedziby. Działało w wynajmowanych budynkach, a jedną z pierwszych lokalizacji był Hotel Gerlacha, w miejscu w którym wkrótce wzniesiono Hotel Europejski. Do głównych zadań Towarzystwa należała organizacja wystaw, kolekcjonowanie sztuki i przyznawanie stypendiów młodym artystom. Gmach przy Placu Małachowskiego sfinansowany został ze składek członków instytucji. Warto też wspomnieć o Ludwice Góreckiej, działaczce społecznej i filantropce, która przekazała posesję ze swoim domem rodzinnym na potrzeby rozbudowy galerii. Jej gest przez wiele lat był niedostrzegany, Górecka nie życzyła sobie rozgłosu. Dziś o jej hojności przypomina tablica pamiątkowa na jednej ze ścian galerii.

Gmach Zachęty jest jednym z najważniejszych przykładów architektury reprezentacyjnej przełomu XIX i XX w. - dzieło wybitnego warszawskiego architekta, Stefana Szyllera. Monumentalny portyk ze schodami prowadzącymi do wejścia wspiera się na filarach i kolumnach korynckich, a szczyt zdobią rzeźby Zygmunta Otto - personifikacja Geniusza Potęgi Sztuki i alegorie Piękna i Prawdy. Łacińska sentencja ARTIBUS oznacza - sztukom. Po otwarciu galerii, warszawska prasa określała ją mianem „pałacu sztuki”. Budynek w czasie II wojny światowej mieścił nazistowską, propagandową instytucję kultury. Miał wiele szczęścia i nie został zniszczony, dlatego należy do najcenniejszych warszawskich zabytków.

Po wojnie gmach był siedzibą Centralnego Biura Wystaw Artystycznych, które prowadziło działalność zgodną z polityką kulturalną PRL, w ramach której często stosowano cenzurę. Dopiero po 1989 r. Zachęta stała się jednym z najważniejszych miejsc dla polskiej kultury, otwierając się na świat i umieszczając polską sztukę w międzynarodowym kontekście. Wśród artystów prezentowanych w Zachęcie można wymienić takie nazwiska jak m.in. Alina Szapocznikow, Marlene Dumas, Roman Cieślewicz, Tadeusz Kantor, Wolfgang Tillmans, Wilhelm Sasnal, Katarzyna Kozyra i Leon Tarasewicz. Oprócz organizacji wystaw, galeria tworzy też własną kolekcję, dokumentuje polskie życie artystyczne, prowadzi działalność edukacyjną, a także organizuje ekspozycję w Pawilonie Polskim w Wenecji na Biennale Sztuki i Biennale Architektury, jednym z najważniejszych festiwali sztuki na świecie.

W trudnym czasie pandemii Zachęta nie zwolniła nawet na moment. Wystawy Moniki Sosnowskiej (2020) i Joanny Rajkowskiej (2021) to jedne z najciekawszych wydarzeń artystycznych ostatnich lat. W przypadku Sosnowskiej była to pierwsza tak duża wystawa dzieł artystki w Polsce. Sale Zachęty wypełniły prace powstałe w wyniku deformacji elementów konstrukcyjnych budynków i małej architektury epoki PRL. Swoimi działaniami artystka podważa właściwości używanych materiałów, z natury wytrzymałe sprawiają wrażenie lekkich i plastycznych. Rajkowska z kolei zamieniła wnętrze Zachęty w scenografię niczym z filmów postapokaliptycznych, zwracając uwagę na kwestie zmian klimatycznych, związanych z tym zagrożeń i ewentualnych scenariuszy przetrwania w świecie po kataklizmie.

Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych istnieje do dziś i działa przy Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki. Niedawno obchodziło swój 160 jubileusz, z tej okazji razem z Zachętą zainicjowało projekt „160/160”, którego celem jest przyznanie 160 stypendiów twórcom dotkniętym kryzysem w czasie pandemii. Jest to aktywna i otwarta organizacja pożytku publicznego, starająca się odpowiadać na wyzwania naszych czasów i skupia zarówno artystów jak i miłośników sztuki. 

Fotografie:

  1. Zachęta na początku XX w., archiwum Zachęty
  2. Instalacja Marka Sobczyka „Prosta tęcza”, 2019, fot. Anna Zgrodzka, archiwum Zachęty
  3. Praca Leona Tarasewicza na schodach Zachęty, 2006, fot. Sebastian Madejski, archiwum Zachęty
  4. Wystawa Moniki Sosnowskiej, 2020, fot. Piotr Bekas, archiwum Zachęty

 

Autor: Łukasz Godlewski, Hotel & Tour Guide, Raffles Europejski Warsaw

Dowiedz się więcej

Europejski Helena Modjeska

Miesiąc Historii Kobiet. Niezwykłe kobiety w historii Hotelu Europejskiego

Obchodzony każdego roku Miesiąc Historii Kobiet to doskonała okazja by przypomnieć o słynnych kobietach, które gościły w murach Hotelu Europejskiego. Organizowane tu przyjęcia i Bale Mody przyciągały jak magnez, a wśród gości bywały gwiazdy kina, teatru, a nawet działaczki społeczne i polityczne.

Helena Modrzejewska to bez wątpienia jedna z najwybitniejszych aktorek w historii teatru polskiego. Mieszkała w Warszawie przy ulicy Królewskiej, a jej dom pełnił funkcję salonu towarzyskiego. Często bywali u niej zaprzyjaźnieni artyści: Stanisław Witkiewicz, Adam Chmielowski i Aleksander Gierymski. Modrzejewska zaś odwiedzała ich w pracowni malarskiej w Hotelu Europejskim, mieszczącej się na ostatnim piętrze. Chmielowskiemu ponoć tu nawet pozowała. Modrzejewska dokonała rzeczy niezwykłej: nie znając angielskiego wyjechała do Stanów Zjednoczonych, nauczyła się języka i zrobiła oszałamiającą karierę. Po pierwszym spektaklu w San Francisco pod pseudonimem Helena Modjeska, jedna z gazet napisała: „W mieście pojawił się geniusz”. W ciągu 30 lat swojej kariery za oceanem zyskała sławę o jakiej większość mogła tylko marzyć. Jej podobizny zdobiły opakowania luksusowych kosmetyków i pudełka cygar. W sumie zrealizowała 26 tournée pokonując za każdym razem 5 tys. km pociągiem i śpiąc w dziesiątkach hoteli. Jedynym wolnym dniem była dla niej niedziela, ale spędzała ją zwykle w pociągu do kolejnego miasta. Ciekawostką może być fakt, że Modrzejewska była matką chrzestną innej słynnej aktorki, Ethel Barrymore, babci współczesnej gwiazdy kina - Drew Barrymore.

Marie Skłodowska-Curie, 1912, Wikipedia Commons

Maria Skłodowska-Curie w laboratorium, 1912, Wikipedia Commons

W kolejnych dekadach w hotelu gościła inna niezwykła kobieta, Maria Skłodowska-Curie. Jako kobieta oraz imigrantka przezwyciężyła trudności swoich czasów i wspięła się na wyżyny ludzkich możliwości. Była pierwszą kobietą w historii uhonorowaną Nagrodą Nobla oraz pierwszą kobietą profesorem na Sorbonie. Jej odkrycia przysłużyły się medycynie w leczeniu nowotworów. W 1913 r. w trakcie swojej wizyty z okazji drugiej Nagrody Nobla, Maria Skłodowska-Curie gościła w murach Hotelu Europejskiego, gdzie spotkała się z kobietami z warszawskiego towarzystwa. Uczoną przywitała znana pisarka Maria Rodziewiczówna, która wygłosiła przemówienie z tej okazji. W trakcie przyjęcia odbył się koncert utworów i pieśni Fryderyka Chopina. Wśród gości była też Jadwiga Sikorska, dawna nauczycielka Marii. Ze wzruszeniem wspominała gest noblistki, która rozpoznała ją w tłumie i ucałowała na przywitanie. Wizyta wiązała się z uruchomieniem pierwszej w Warszawie pracowni radiologicznej, która w przyszłości przeistoczyła się w jeden z pierwszych na świecie Instytutów Radowych.

Dwudziestolecie międzywojenne to okres świetności Hotelu Europejskiego, przede wszystkim za sprawą legendarnych Balów Mody. Wyczekiwane miesiącami przyciągały wiele niezwykłych osobistości ze świata filmu, sztuki i polityki. Kreacje na tę okazję przygotowywały najlepsze warszawskie firmy mody jak Herse, Zmigryder i Myszkorowski. Zawsze wybierano Królową Balu, a najsłynniejszą z nich była niewątpliwie Nina Andrycz. Ta obdarzona niezwykłym talentem, charyzmą i urodą aktorka przez 70 lat grała w Teatrze Polskim w Warszawie, wcielając się w ponad 100 różnych ról. Ze względu na jej posągową urodę często obsadzano ją w rolach królowych i arystokratek. Nazywana „Wielką Damą polskiego teatru”, Nina Andrycz odeszła na emeryturę dopiero w wieku 94 lat, a dożyła 101 lat.

Ina Benita, 1938, Wikipedia Commons

Ina Benita, 1938, Wikipedia Commons

Na letnim i ostatnim przed wojną Balu Mody w 1939 r. utworzono specjalną kategorię dla innej legendarnej aktorki – Iny Benity – uhonorowanej tytułem „Królowej seksapilu”. Benita uznawana jest za pierwszą femme fatale historii polskiego kina. Była piękna, inteligentna i niezależna, władała kilkoma językami. W czasie wojny dostarczała polskiemu wywiadowi cennych informacji o wysokich rangą niemieckich oficerach. Kilku osobom uratowała nawet życie.

Do niezwykłych kobiet goszczących na Balach Mody należała również Michalina Mościcka, żona Prezydenta RP Ignacego Mościckiego. Była działaczką niepodległościową, społeczną i feministyczną, walczyła o prawa kobiet, m.in. o przyznanie polskim obywatelkom praw wyborczych. Jako pierwsza dama angażowała się w pomoc dobroczynną, m.in. stworzyła ośrodek opieki nad ubogimi i osieroconymi dziećmi. W czasie powodzi na Małopolsce w 1927 r. zainicjowała w całym kraju pomoc na rzecz ofiar. Za swoje zasługi odznaczono ją wieloma medalami, m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Lista niezwykłych kobiet związanych z Hotelem Europejskim jest długa i fascynująca. Historie wielu z nich do dziś inspirują zarówno pisarzy, jak i filmowców. Powstają kolejne biografie, filmy i seriale. Zachęcamy do bliższego zapoznania się z dokonaniami tych niezwykłych postaci, ich siła, talent i determinacja zasługują na najwyższe uznanie.

Galeria zdjęć:

  1. Helena Modrzejewska, 1899, Biblioteka Kongresu, Washington, D.C.; neg. no. LC USZ 62 55125
  2. Maria Skłodowska-Curie w laboratorium, 1912, Wikipedia Commons
  3. Nina Andrycz na schodach Hotelu Europejskiego w 1938, Narodowe Archiwum Cyfrowe
  4. Ina Benita, 1938, Wikipedia Commons
  5. Michalina Mościcka w Warszawie, 1926, Wikipedia Commons

Autor: Łukasz Godlewski, Hotel & Tour Guide, Raffles Europejski Warsaw

120921 ZAMEK DRON 30

Jubileusz 50-lecia odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie

Odbudowa Zamku Królewskiego w Warszawie była przedsięwzięciem o niespotykanej wcześniej skali, nie tylko w kraju, ale i na świecie. Była zwieńczeniem wieloletniej rekonstrukcji Starego Miasta z wojennych zniszczeń i zaowocowała wpisem Starego Miasta na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Właśnie obchodzimy 50-lecie Jubileuszu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie, program jest naprawdę imponujący.

Historia Zamku Królewskiego sięga Średniowiecza, jednak dopiero pod koniec XVI wieku stał się on główną siedzibą polskich królów. Była to inicjatywa Zygmunta III Wazy, który postanowił przenieść dwór królewski z Krakowa do Warszawy. Zamek był również siedzibą parlamentu Rzeczpospolitej Obojga Narodów, państwa powstałego w XVI wieku w wyniku unii Polski i Litwy. W 1791 r. w Sali Senatorskiej uchwalono Konstytucję 3 Maja, pierwszą w Europie i drugą na świecie po konstytucji Stanów Zjednoczonych.

Pod koniec XVIII w. Zamek Królewski utracił swoją funkcję na skutek rozbiorów Polski prowadzonych przez sąsiednie mocarstwa – Rosję, Prusy i Austrię. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r., Zamek był najpierw siedzibą Naczelnika Państwa, a potem rezydencją Prezydenta RP. Niestety II wojna światowa przyniosła jego całkowitą zagładę. W czasie Powstania Warszawskiego w 1944 r., Zamek Królewski został wysadzony w powietrze przez wojska niemieckie. Pomimo niewyobrażalnych zniszczeń, zdecydowano o możliwie najwierniejszej rekonstrukcji dawnej rezydencji królewskiej.

Bryła budowli w stanie surowym powstała w latach 1971-1974, dlatego obchody Jubileuszu również rozciągają się na lata 2021-2024. Program jest imponujący, o czym mogliśmy się przekonać w minionym roku. W murach zamkowych gościły już wystawy arcydzieł malarstwa barokowego takich mistrzów jak Caravaggio i Rubens.

W styczniu miała miejsce gala inaugurująca drugi rok obchodów, w trakcie której odbyło się otwarcie pokazu Paolo Uccello „Madonna z Dzieciątkiem” z cyklu „Arcydzieła na Zamku”. W nadchodzących miesiącach czekają nas kolejne wystawy, m.in. w trzechsetną rocznicę urodzin królewskiego malarza, Bernardo Bellotto zw. Canaletto. To temu weneckiemu malarzowi zawdzięczamy cenne widoki XVIII-wiecznej Warszawy, które dziś znajdują się na Zamku w słynnym Pokoju Canaletta. Wystawa o Janie Piotrze Norblinie przybliży nam postać francuskiego malarza i rysownika, który w trakcie swojego pobytu w Warszawie stworzył rysunki wielu ważnych dla Polski wydarzeń historycznych. Z kolei na wystawie o Bibliotece Królewskiej Stanisława Augusta poznamy historię miejsca, które obok Arkad Kubickiego jest jedynym tak okazałym fragmentem dawnej rezydencji królewskiej, jaki przetrwał wojnę. Obchodom Jubileuszu towarzyszyć będą koncerty oraz liczne wydarzenia edukacyjne i naukowe.

Raffles Europejski Warsaw ma przyjemność włączyć się w obchody 50-lecia odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie. W hotelowym lobby prezentujemy elegancką kolekcję produktów związanych z tym wyjątkowym świętem. Nasi goście mają możliwość skorzystać z usługi Royal Concierge, dzięki której mogą zwiedzić wszystkie dostępne ekspozycje na Zamku Królewskim. W ramach zaproszenia udostępniane są również audioprzewodniki po Trasie Królewskiej w kilku wariantach językowych: w języku polskim, angielskim, niemieckim, rosyjskim oraz hiszpańskim.

Autor: Łukasz Godlewski, Hotel & Tour Guide, Raffles Europejski Warsaw

Dowiedz się więcej